Archivo mensual: octubre 2016

Nietzscheana (21). A astucia do engano … Inxustamente xenerosos. Xenerosos?

“Hai unha triste astucia que consiste en querer enganarse sobre alguén por quen nos sacrificamos, dándolle a ocasión de aparecer tal como desexariamos que fose” (Aurora). Astucia, si, pero triste …. sen dúbida. Absolutamente. Pensar que non se actuou en … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzscheana (20). Escravos. E tiranos. E amigos

“És escravo? Entón non podes ser amigo de ninguén. Es tirano? Entón ninguén pode ser amigo teu!” (Así falou Zaratustra). Amizade (término controvertido e controvertible onde os haxa) parece incompatible con escravitude e tiranía. Parece esixir unha certa igualdade, paridade, … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzscheana (19). Adiante …..

“E con isto, adiante polo camiño da sabedoría, a bo paso, con plena confianza. Calquera que sexa a túa condición, sírvete a ti mesmo de fonte de experiencia. Arroxa a amargura pola borda, perdóate a ti mesmo, pois en todo … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzscheana (18). Pantasmas e voces

“Cando nos transformamos radicalmente, os nosos amigos, os que non se transformaron, convértense nas pantasmas do noso propio pasado; a súa voz resoa nos nosos oídos coma se viñese da rexión das sombras, coma se nos oísemos a nós mesmos, … Seguir leyendo

Publicado en filosofía, literatura | Etiquetado , | Deja un comentario

Nietzscheana (17). Xestos e razóns

“Hai persoas a quen se convence con xestos sublimes, pero que ante as razóns móstranse desconfiadas” (Filosofía xeral). Son lexión. A filosofía dos 140 carácteres. Poucas palabras …. xestos, slogans. Xeralmente posses, imposturas, frases lapidarias para parecer “profundo”. Ser fashion. … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzschena (16). Namórense, se queren. É o seu problema

“Non debería estar permitido, cando se está namorado, tomar unha decisión sobre a súa vida, e fixar dunha vez para sempre, por mor dun capricho violento, o carácter da súa sociedade; deberíanse declarar públicamente nulos os xuramentos dos namorados e … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzschena (15). Mestres/as. Amig@s …… a todo se aprende (din)

“O amigo debe ser un mestre na arte de adiviñar e calar: non debe querer velo todo”. (Así falou Zaratustra). O amigo é un mestre, pois. Dio Zaratustra. Polo menos di tío Friedrich que o dixo Zaratustra, aquel persa. Adiviñar … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzscheana (14). Alonxarse. Almas irmás, non xémeas

“Non no xeito en que unha alma se aproxima a outra, senón no xeito como se separa, é no que eu recoñezo o parentesco e a homoxeneidade que teño con ela” (Humano, demasiado humano). Das frases máis belas de FN … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Nietzscheana (13). O home necesario …. e a súa melodía

“Alí onde o Estado acaba comeza o home que non é superfluo: alí comeza a canción de quen son necesarios, a melodía única e insubstituíbel” (“Así falou Zaratustra”). O poder, en xeral, non suporta o humor. E malamente o amor. … Seguir leyendo

Publicado en filosofía | Etiquetado | Deja un comentario

Dylan e aquelas terras …. E as súas xentes. 1983.

Seino. Tod@s somos Bod Dylan. Bueno, tod@s non. Hai para quen un cantante (en realidade é un poeta, voz pouquiña) non pode gañar un Nobel. E tod@s Vdes terían un candidat@. Son Vdes xente versada, leida, culta. Estou seguro. O … Seguir leyendo

Publicado en Américas, literatura, música, shalom | Etiquetado , , , , | Deja un comentario